கல் எனும் சொல் தாண்டி,
வேறேதும் புரிந்திடா.
ஓர் அடையாள அட்டை.
பெயர்,
கடவுள்.
பிறப்பு,
ஆத்திகத்துக்கும் நாத்திகத்துக்குமாய்.
பணி,
அவர்களுள் மனிதமாய் தமைத்தேடி.

நீயும் நானுமாய்,
சொப்பனம் ஒன்று..
முடிவற்றதொரு சாலை..
பெருமழையில்,
ஒரு குடையில்,
அருகருகில்,

மௌனம்..
அதற்கு பொருத்தம் என, 
சிறுதுளிகள் தூது விட்டு 
எண்ணங்கள் பேசினோம்..  

இயற்கையும் நாமுமாய்,
நாழிகையில் ஓர் உலகம்..
இம்முறை கரைந்தது..
மணித்துளிகள் அல்லாது,
அருகாமை மாந்தர்கள்..
சொப்பனம் ஒன்று,
நீயும் நானுமாய்..

துவக்கங்கள் சிரிப்புகளில்,
பயணங்கள் சில சிந்தனைகளில்,
முடிவுகள் கண்ணீர் துளிகளில்,
பிறந்து..
வாழ்ந்து..
வீழும்..
ஒரு நாள்..
ஒவ்வொரு நாள்..

சிற்றெறும்புகள்

  நிலவு தன் துயிலிலிருந்து விழித்தும் விழித்திராததுமாய் ஒரு பொழுது.ஒரு அமைதியான செவ்வான மாலை.அப்பொழுதுகள் எப்போதுமே சற்று வித்தியாசமானதுதான் கடலோரங்களிலும் பசும்புல்வேளிகளிலும் அமர்ந்திருப்பவர்கள் இரைச்சலுடன் பேசினாலும் அதில் ஏதோ அமைதி இருப்பதாய் தோன்றும் மாலைப்பொழுதுகள் அவை.அத்தகைய ஒரு வேளையில் தன் வீட்டு மொட்டை மாடியில் அந்த கீரிச்சிடும் சிறு பூச்சிகளின் சத்தங்களுக்கிடையே,செய்கூலி சேதாரமின்றி வாங்கிய சரவணா ஜுவல்லரியின் அந்த மெல்லிய செயினை தன் பற்களால் கடித்தபடி ஆழ்ந்த சிந்தனையில் அமர்ந்திருந்தாள் நந்தினி.பெண்கள் ஒரு புரியாத புதிர் என்று கூறிடும் ஆண்களிடையேயும்,ஆண்கள் ஒரு சுயநலவாதிகள் என்று கொடியேற்றும் பெண்களிடையேயும்,ஆத்திகம் நாத்திகம் என்று வாதிடுபவர்க்கு இடையேயும்,உலகம் சமூகம் என்று முழங்குபவர்களிடையேயும் அன்றாடம் தன் வாழ்வை செலுத்திக்கொண்டு தன்னை அறிய முற்பட்டுக்கொண்டிருக்கும் சிலரில் ஒருத்தி நந்தினி.ஆனால் அவளுள்ளும்  பொதுப்படையான "புரட்சித்தனம் மிக்க" என்று அவளே எண்ணிக்கொள்ளும் எண்ணங்கள் அவ்வப்போது தோன்றுவதுண்டு.அவ்வாறு தோன்றிய ஒரு எண்ணம்தான் இதோ இந்த மெத்தைப்படி அமர் சங்கிலிக்கடிகள்.காரணம்,அன்று காலை அவள் பணிக்கு செல்லுகையில் சந்தித்த பள்ளிகாலத்தோழன் ஒருவன்.பெயர் பாரதி, பெயருக்கு ஏற்ப பள்ளிநாட்களில் அவன் பேச்சினாலும் எழுத்துக்களினாலும் ஈர்க்கப்பட்டோர் பலர் உண்டு. சுதந்திரம்,தேசியம்,பெண்ணுரிமை,வெங்காய விலை என இவர்கள் இருவரும் விவாதம் செய்யத்தொடங்கினால் தேசிய அளவில் மாற்றம் வந்திடுமோ இல்லையோ, அவர்களை சுற்றி அமர்ந்து கேட்கும் அவர்களை ஒத்த வயதுடைய சிறுவர்களிடையே அந்த "இருபது நிமிட நாட்டுப்பற்று"\இருந்தே தீரும்.நாட்டை வளர்க்க அரசாங்கம் போட்ட திட்டங்களை விட இவர்கள் இருவரும் தங்கள் பள்ளி நாட்களில் போட்ட திட்டங்கள் மிக அதிகம்.பின்னர் ஏதோ சில காரணங்களால் பாரதி வேறு மாநிலத்திற்கு அவன் பெற்றோருடன் சென்றுவிட பல வருடங்கள் கழித்து இன்றுதான் சந்திக்க நேர்ந்தது.நெடுநாளைக்குப்பின் நட்பை சந்தித்த களிப்பில் உற்சாகமாய் அவனை நோக்கி கையசைத்தாலும்,அருகில் இருந்தது அவன் குடும்பமென்று பார்வையாலேயே உணர்ந்துகொண்டபின் உற்சாகப்பெருக்கின் அளவை சற்று குறைத்துக்கொண்டாள்.அவனை நோக்கி நடக்கையிலேயே அவன் இப்பொழுது ஏதாவது புரட்சிகரமான செயலில்தான் ஈடுபட்டிருக்கவேண்டும் என்று மனதிற்குள் எண்ணியபடி நகர்ந்தாள்.அவன் அருகில் அவனை விட சற்று குள்ளமாக கொஞ்சம் பருமனாக இக்காலத்திற்கே உரிய அடக்கப்போர்வை கலந்த பகட்டுடன் ஒருத்தி அவன் கரங்களை பற்றியபடி."சரிபாதியாகத்தான் இருக்கவேண்டும்!" ,இவளது உள்ளம்.எந்நிமிடமும் தாம் கீழே விழுந்துவிடலாம் என்ற அச்சத்துடன் அவள் இடுப்பில் அக்குழந்தை.பாரதி இவளை குசலம் விசாரித்த பின் தன் மனைவிக்கு அறிமுகப்படுத்தினான்.அவள் பெயர் சௌந்தர்யா என்று தெரிந்தது.பருமன் திருமணத்திற்கு பின் உண்டான ஹார்மோன் மாற்றங்களின் விளைவாக இருக்கலாம் என்று மனதிற்குள் எண்ணிக்கொண்டாள் நந்தினி.சாலையோரம் சிறிது நேரம் நின்றபடி நட்பு வட்டாரங்களை பற்றி பேசிக்கொண்டிருந்தனர்.நந்தினிக்கு அலுவலகம் செல்ல நேரமாகிவிட்டதால் அவனது "காபி ஆர் டீ"அழைப்பை மறுக்கவேண்டியதாகிவிட்டாது."அப்புறம் பாரதி என்ன செய்யற?" என்று இவள் கேட்கும் முன்னரே இவளிடம் தனது முகப்பு அட்டையை நீட்டினான்.அட்டையில்,ஒரு ஓரத்தில் பசுமையாக ஒரு மரம் வரையப்பட்டு அட்டையின் நடுவிலே இவனது பெயர்,பட்டம் தொடர்ந்து "மர ஏற்றுமதியாளர்" என்று கொட்டை வடிவில் எழுதப்பட்டு இருந்தது."உலகில் அனைத்துமே நியாயத்திடமிருந்து பிறந்ததாகத்தான் இருக்க வேண்டும் என்று ஒரு காலத்தில் கொடி பிடித்தவனா இன்று மரங்களை வெட்டி அதனை ஏற்றுமதி செய்கிறான்?" என்று மனதிற்குள் எண்ணிக்கொண்டாலும் அதனை வெளிக்காட்டிக்கொள்ளாமல் பதில் பகட்டாய் தனது அட்டையை அவனிடம் தந்துவிட்டு விடைபெற்று நகர்ந்தாள்.அதுதான் இவளது தற்போதைய சிந்தனை,எவரேனும் இந்த சிந்தனாதி விவரங்கள் பற்றி கேட்டாள்  சிரித்துவிட்டு பிறர் பற்றி நீ எதற்கு கவலைப்படுகிறாய் என்று அறிவுரை கூறிவிட்டு செல்வர்.அது தர்கத்தில் முடிந்துவிடுமோ என்று எண்ணியே மலை உச்சி கடவுள் போல் வீட்டு மாடியில் அமர்ந்து சிந்தித்துக்கொண்டிருந்தாள்.அவன் ஒருவன் மரத்தை விற்று காசாக்குவதால் உலகமே அவளுக்கு வீரப்பனின்  கூட்டாளிகள் போன்று  ஒரு நொடி தோன்றிவிட்டது."சுயநலவாதமும் பாரதியும்" என்று புத்தகம் எழுதும் அளவிற்கு அந்த சிந்தனையின் உயரம் தற்போது எட்டியிருந்தது.வெப்பமயமாதலால் நாளை உலகம் அழிந்திடும் என்றால் அதற்கு காரணம் பாரதியாகவே இருப்பான் என்ற எண்ணம் கூட முளைத்துவிட்டது.
                 இந்நிலையில் பாரதி தனது நாற்காலியில் அமர்ந்தபடி அவள் கொடுத்த அட்டையை நோக்கிக்கொண்டு இருந்தான்.அவள் பெயர்,பட்டம் கீழே ஒரு பெரிய இரசாயனத்தொழிற்சாலையில் அவள் வகிக்கும் பதவி யாதும் குறிப்பிடப்பட்டு இருந்தது.தன்னுடன் எழுச்சியுடனும் உயிர்ப்புடனும் புரட்சி ஜாலம் பேசியவளா இவள் இன்று உலகப்பசுமையை நிர்கதியாக்கிவிட்டிருக்கும் அத்தகைய  ரசாயனங்களை உருவாக்கும் தொழிற்சாலையில் பணிபுரிகிறாள் என்று மனதிற்குள் அவள் மீது பல சாடல்களை வரிசைப்படுத்திக்கொண்டிருந்தான்.
               அப்பொழுது உலகில் ஏதோ ஒரு மூலையில் தன் கூட்டத்துடன்  சாரியாக சென்றுகொண்டிருந்த ஒரு சிற்றெறும்பு  சற்று விலகி நடைபாதையில் சென்றுகொண்டிருந்த ஒரு உருவத்தின் கால்களில் தன் சிறு பற்களை பாய்ச்சி  கடித்துவிட்டு விலகியது.பிறரை கடிக்காமல் அவைகளால் உயிர் வாழ இயலும் என்பது கடினம்.கடிவாங்கிய உருவத்திற்கும் இதனால் எதுவும் பிரச்சனை  இல்லை கடித்தது தேளாகவோ பாம்பாகவோ இல்லாத வரை.
இவர்களும் சிற்றெறும்புகள்தாம்.                                                     

இசைக்கடவுளின் குழந்தைக்கு..!!

            இன்றளவும் நினைவில் உள்ள விஷயங்களில் ஒன்று மிக சிறு வயதில் பார்த்த அந்த பாடலின் ஒளியும் ஒலியும். சட்டமிடப்பட்ட ஜன்னலின் பின் நின்றபடி கதையின் நாயகன் பார்வையில் ஏக்கத்தோடு நினைவுகளை அசைபோட்டுகொண்டிருப்பான் அப்படியே புல்வெளியை நோக்கி அந்த கேமிரா நகர அங்கே தேவதை போன்ற அழகு மிக்க பெண் மான் போல் துள்ளி குதித்து சென்றுகொண்டு இருப்பாள்,இதன் பின்னணியில் கேட்பவர்க்கு இதமும் அதே சமயம்  பாடுபவரின் உள்ளார்ந்த வலியினை ஏக்கம் கலந்த நிலையை உணர்த்திவிடும் வகையில்  ஒரு அழகிய ஆலாபனை தொடர்ச்சியாக ஒரு மந்திரக்குரலில் "காதல் ரோஜாவே" என தொடங்கிடும் அப்பாடல்,ஆம்  ஞாபகம் என்று கூறுகையில் அரவிந்த் சாமி புன்னகை முதல் அதன் பின் தோன்றும் ஒரு வர்ணிக்க இயலாத இசையும் என இன்றளவும் அதன் ஒவ்வொரு ஒளி-ஒலி நிமிடமும்  நினைவில் உள்ள ஒன்று, முதல் பத்தியை பாடியவுடன் தொடர்ச்சியாக ஒரு மெய் சிலிர்க்கும் புல்லாங்குழலும் தொடர்ந்து அந்த அழகிய கொஞ்சும் குரலில் "ல ல ல ல..."என்று துவங்குவதும், தேவர் மகனின் இஞ்சி இடுப்பழக பாடலும், சாந்து பொட்டு பாடலும்,போற்றிப்பாடடி பாடலும் (எனை என் பெற்றோர் முதலில் அழைத்து சென்ற படம் "தேவர் மகன்" அவ்வயதில் படத்தின் காட்சிகளை புரிந்துகொள்ளும் அளவிற்கு சிறுபிள்ளை என்பதால் திறனும் பொறுமையும் இல்லையெனினும் சிவாஜியின் மீது அந்த சிறு குழந்தை ஏறி நின்று பாடுவது இப்பொழுதும் ஏனோ நிழல் போல் நினைவில் உள்ளது)  தூர்தர்ஷனின் ஒலியும் ஒளியும் மூலம் பார்த்து கேட்கத்துவங்கி ராஜா ரஹ்மான் என்றால் என்னவென்று தெரியாது! பாடல் என்றால் என்ன என்று அரைகுறையாய் அறியத்தொடங்கிய அந்த சிறு வயதில் (ஆம் மிகமிகச்சிறிய வயதுதான்) "போற்றிப்பாடடி.." என்று ஆரம்பித்து , அந்த "ல ல ல ல.." ஏனோ மிகவும் பிடிக்க ஆதலால் நானும் அந்த குரலுடன் மழலையாய் அதை சொல்லிக்கொண்டே லாலிபாப்பில் முடித்ததுண்டு என்று வீட்டில் பெரியவர்கள் கூறக்கேட்டிருக்கிறேன்(தொடங்கியது இளையராஜாவில்தான் போல :) ).பின்னர் வளர வளர இன்ன பிற பாடல்களையும் ரசிக்கத்தொடங்கினாலும் அந்த காதல் ரோஜாவே பாடலின் மீதிருந்த ஈர்ப்பு இன்றளவும் குறையவில்லை.சின்ன சின்ன ஆசையும், புது வெள்ளை மழையும் நிகர்.சிறிது வளர்ந்து உலகம் அறியத்தொடங்கிய பின் சின்ன சின்ன ஆசை பாடலை முதல் வரி மட்டும் சரியாக உச்சரித்துவிட்டு அடுத்த வரியிலிருந்து நேரடியாகத்தாவி "என்னை இந்த பூமி சுற்றிவர ஆசை என்று பாடியதை நினைத்தால் இப்பொழுதும் சிரிப்பு தோன்றிவிடும். .இன்னும் சொல்லப்போனால் பின்னணி இசையென்றால் என்ன என்று கூட தெரிந்திராத வயது அது.எனினும் பாடுகிறேன் பேர்வழி என்று எனை சுற்றி பலர் அமர்ந்திருக்க ஜென்டில்மேன் பட பாடல் வரிகளை தப்பும் தவறுமாக பாடிய அந்த சிறு பிள்ளை நாட்களும் நினைவில் இருக்கிறது.பின்னணி இசை பற்றியும் ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் பற்றியும் நன்றாக அறிந்துகொண்டது 1995 -இல்தான், இந்தியன் படத்தில் துவங்கி,"பச்சை கிளிகள் தோளோடு" பாடலின் வரிகள் பிடித்து பின்னர் கூர்ந்து ரசிக்கையில் அதன்  இசையால் ஈர்க்கப்பட்டு.."என்னவளே" பாடல் பற்றி ஒற்றை வார்த்தையில்-chanceless ..அதன் prelude -இசையின் மேல் எப்பொழுதும் எனக்கு தனி கிறக்கம் உண்டு...இப்பவும் என் வீட்டில் இந்தியன்,காதலன்,திருடா திருடா ,ஜீன்ஸ்,படையப்பா,காதலர் தினம்,முதல்வன் ,ரட்சகன் பாடல்கள் தந்தை எனக்காக பதிவுசெய்து எடுத்துவந்த ஒலிநாடாக்கள் அந்த குவியலினூடே இருப்பதை காணலாம்.அதை எல்லாம் கேட்டு தேய்த்த பழைய பிலிப்ஸ் டேப் ரிக்கார்டர்தான் இப்பொழுது இல்லை(கடைசியாக அதில் கேட்டது பள்ளித்தோழியிடமிருந்து ஒரு வெள்ளிக்கிழமை வாங்கி வந்து கேட்ட பாய்ஸ் படப்பாடல்,அம்மாவுக்கு மாரோ மாரோ புரியாததால் நிறுத்த சொல்லிவிட்டார்,எனக்கும் அது அப்பொழுது புரியவில்லை என்பது வேறு விஷயம்,சுஜாதாவும் தன் கற்றதும் பெற்றதும் பகுதியில் அப்பாடலை esp -யுடன் ஒப்பிட்டு நகைக்க வைத்திருப்பார்  ).அவற்றில் ஏதோ ஒரு ஒலிநாடாவில் "குறுக்கு சிறுத்தவளே" பாடலின்  முடிவில் "பூவுக்குள் ஒளிந்திருக்கும்" பாட எண்ணி ஏனோ யாருக்கும் தெரியாமல் இறுதியில் நான் அரைகுறையாய் பாடிப்பதிவு செய்த "கண்ணோடு காண்பதெல்லாம் "-மும், "அன்பே அன்பே" பாடலும் இப்பொழுதும் உள்ளது :) :D அவை இரண்டும் நான் முதன்முதலில் பதிவு செய்ததும் கூட.அலைபாயுதே ,ரிதம்,கண்டுகொண்டேன் கண்டுகொண்டேன் படங்களை திரைப்படத்திற்கும்  இசைக்கும் பாடலுக்கும்  என பலபல முறை பார்த்தவர்கள் பட்டியலில் நானும் ஒருத்தி.இதற்காகவே விண்ணைத்தாண்டி வருவாயா நூறாவது நாளின் பொழுது வீட்டின் அருகில் எந்த திரை அரங்கிலும் அப்படம் திரையிடப்படாததால் அன்று மடிகணினியிலேயே அப்படத்தை பார்த்தது மற்றொரு பெரிய கதை."சந்தன தென்றலை" பாடல் கேட்டு அதை பிரிய மனமின்றி அடுத்த பாடலுக்கு தாவிய பொழுதுண்டு.கன்னத்தில் முத்தமிட்டால் பின்னணி இசை கேட்டால் உண்மையில் சட்டென நனைந்துவிடும் நெஞ்சம்.எப்படி இளையராஜாவின் குரலுக்கென்றே மக்கள் கேட்ட பாடல்கள் பல உண்டோ அதே போல் ரஹ்மானின் குரலுக்காய் கேட்ட பாடல்களும் பல அடக்கம்.அவ்வகையில் பார்த்தால் ஸ்ரீநிவாஸ் உடன் சேர்ந்து பாடிய "என்றென்றும் புன்னகை" கேட்டால் இப்பொழுதும் ஒரு புத்துணர்ச்சி புன்னகைதான், ரஹ்மான் குரலிற்கு நான் அவ்வளவு பெரிய விசிறி இல்லையெனினும் "வெள்ளை பூக்கள்" பாடலை அக்குரலில் கேட்டால் ஏனோ நிஜமாகவே மனதில்  ஒரு அமைதியை தோற்றுவிக்கும்.காந்தி பெயர் கூறி சுதந்திரப்பற்று நம்மிடையே பெருகியது போக "வந்தே மாதரம்" பாடலை அக்குரலில் கேட்டு அப்பற்றை மெருகேற்றிக்கொண்ட பலர் நம்மில் உண்டு.எதிர்பார்ப்புடனும் கேள்விக்குறியுடனும் ராஜா இல்லாத ஏமாற்றத்துடனும் ரோஜாவில் தொடங்கிய வெற்றிக்கூட்டணி மணிரத்னம்- ரஹ்மான் என்றவுடன் திரைப்பட-இசை ரசிகர்களை ஏனோ ஒருவித மகிழ்ச்சிக்கு உள்ளாக்கியது என்பதை எவராலும் மறுக்க இயலாது .ஒரு ஆறு மாதங்களுக்கு முன்பு ஏதோ ஒரு நாள் அதிகாலை சுமார் ஐந்து மணி தூக்கம் சிறிது கூட வராத நிலை எப்பொழுதும் போல் பாடல்களை கேட்டுக்கொண்டிருக்க "புது வெள்ளை மழை" பாடலின் வரிகளற்ற புல்லாங்குழல்  இசை வடிவினை கேட்டு ஏனோ எனையும் அறியாது கண்களில் நீர் துளிர்த்திட அதனை தோழி ஒருத்தியிடம் கூறினால் அவள் எப்பொழுதும் போல் கேலி செய்தது இப்பொழுது நினைவில் வருகிறது.எவ்வாறு ராஜா என்றவுடன் புல்லாங்குழல் என்றாலும் என்னைப்போன்ற பலருக்கு சட்டென வயலினே நினைவிற்கு வருமோ அதே போல்தான் ரஹ்மான் என்றவுடன் புல்லாங்குழல்.பின்னர் அந்த புல்லாங்குழலுக்காகவே கேட்ட பாடல்கள் பல உதாரணம் பம்பாய் பின்னணி இசையை எடுத்துக்கொள்ளலாம்.  "எங்கே எனது கவிதை"பாடலின் விசிறியோ விசிறி நான் என்று சொல்லலாம்."மலர்களே மலர்களே" பாடலுடன் சேர்த்து "நாளை உலகம்" பாடல் இன்னும் மிகப்பிடிக்கும்,பார்த்தாலே பரவசம் படம் பிடிக்கவில்லை என்றாலும் "அழகே சுகமா ?! அன்பே சுகமா?!" பாடல்-damn addictive என்றே சொல்லுவேன்,அவ்வாறே படம் பிடிக்காமல் பாடலை மட்டும் ரசித்தது என்றால் "என் சுவாசக்காற்றே" அவ்வரிசையில் வரும் ,"உயிரும் நீயே?!"-வர்ணிக்க வார்த்தையில்லை,காதல் வைரஸின் "சொன்னாலும் கேட்பதில்லை" மிகப்பிடிக்குமென்றாலும்  "எந்தன் வானில்" எஸ்.பி.பி பாடல்களில் மிக மிகபிடித்த ஒன்று, "சொல்லாயோ சோலைக்கிளிக்கு" அடுத்தபடியாக  .சுருக்கமாக சொல்லபோனால் ரஹ்மானின் இசையில் இந்த பாடல் மிகப்பிடிக்கும் அது மிகப்பிடிக்கும் என்று பிரித்து வரையறுப்பது மிகக்கடினம்.ரஹ்மானின் இசையில் திரையில் தோன்றிய பாடல்கள் தவிர்த்து திரைக்கு வராத பாடல்கள் என்னைப்போன்று பலரை மிகவும் கவர்ந்த ஒன்று.ஆனால் ரோஜா, பம்பாய் ,அலைபாயுதே என பல படங்களில் கேட்டதும் பாடல்கள் பிடித்தது போக அவரின் தற்போதைய படப்பாடல்கள் ஏனோ கேட்க கேட்கதான் பிடிக்கிறது என்பது எனைப்போன்று பலரது கருத்து.அது ஏன் என்று புரியவில்லை .ரஹ்மான் உலகிற்கு காண்பித்தது  தனி இசைபாணி என்பது மட்டும் அல்லாது வெளி உலகிற்கு அறிமுகம் செய்வித்த  நல்ல குரல் வளங்களும்  பல.அவர் ஒரு நல்ல இசை அமைப்பாளர் என்பது மட்டும் அல்லாது அதையும் தாண்டி ஒரு நல்ல உள்ளம் கொண்ட மனிதர் என்பது "எல்லாப்புகழும் இறைவனுக்கே" என்று அமைதி கலந்த அடக்கத்துடன் உச்சரிக்கும் தொனியில் ஏனோ  பளிங்கு போல் தெரிந்திடும்.

 

பல பேசும் ஓவியங்களும், 
புரியாத கிறுக்கல்களும்.. 

தனை மறந்து இசையும்,
ரசித்த பிற கலையும்..

கை மறைத்து நாணமும்,
மௌனித்து வெடித்துவிடும்
பட்டாசுக்கோபமும்..

இடையற்ற பேச்சும்,
பல நேர மௌனமும்.. 

அரவணைப்பும்,
சிறு வெறுப்பும்..

நிரந்தரம் எதுவுமற்ற, 
 என்னுள்..
நிரந்தரமானது..
அன்று, 
புன்னகையும்..
இன்று,
கண்ணீரும்..
உன்னால்....

மழைக்காலச்சிதறல்கள்,
சில்லென்று சாளரத்தை  
தொட்டுவிட்டு சரிந்தோட...
புத்தகத்து நடுப்பக்கமாய், 
உனக்குள் நான் குறுகிய   
நம் ஜன்னலோரங்கள்..
வலுநரம்புக்கரங்களவை, 
விரல்களதை களைந்தபடி
சிறிதாய் பருகல்கள்..
அரைக்கோப்பை காபி தனை,
சுவைக்கும் சிறுநொடியில்
எண்ணங்கள் பலதோடும்,
இருவர் எண்ணமதில்...
சிறுதுளிகள் வெறித்தபடி,
விழிகள் எனதும்..
விரல்களதை வெறித்தபடி,
உனதும்..
நிலவும் அமைதிதனை..
மறைவாய் தோற்கடிக்கும்,
திமிர் தொலைக்கும் தற்காலிகத்தில்.. 
மனதோடும் எண்ணங்கள்,
ஏனோ முகம் பார்க்க..
திரும்பி உனை நோக்க,
ஏதோ உணர்ந்தது போல்..
சட்டென்று எதிர்பாரா,
உன்,
முன்னெற்றி முத்தங்கள்..
அதில்,
சரிந்தே மார் முகம் புதைக்கும்,
திமிர் தொலைக்கும் தருணங்கள்...
நம் திமிர் தொலைக்கும்,
தற்காலிகத்தருணங்கள்...