உனக்கான நல்லிரவில்,
இதோ என் அக்கறைகள்..
குளத்திட்ட கல் திரும்பாது,
வெளித்தெரிக்கும் நீர்ச் சிதறல்கள்..
இட்டவருக்கு கவலையில்லை,
ஏனெனில் சிதறல்கள்,
ஆனந்தமே!
தோன்றிவிட்ட,
வெண் கதிரும்..
கடற்ச்சிறை மீளும்,
பொன் கதிரும்..     
காலத்தின்  கடைமகவாம், 
நொடிகள்,
உனது இயல்பும் நகைமையோடும் 
கடந்ததென்ற எண்ணத்தில்,
உனக்கான எனது,
நல்லிரவுகள்.

 

தகக்கும் அவனுக்குத் தெரிவதில்லை,
இங்கு,
தனை வெறுக்கும் நரர்களே உண்டு என,
நாமாய்த் தேடும் இருளைத் தவிர்க்க,
நமக்காய்த் தன்னை எரிக்கின்றான்,
தானாய் கரம் தரும் தகைமை இவனுக்கு..
ஆயிரம் கரத்தில்தான் எத்தனை தெரேஸாக்கள்
ஆயினும் தருகிறோம் அவளுக்கிட்ட உமிழயே ..
ஆனாலும் அவன் கடன் பணி செய்து கிடப்பதே..

எவ்வாறாயினும் குற்றம் குற்றமே..!

முன் குறிப்பு : இங்கு யாரும் அரசியல் பேசவில்லை.ஆக அரசியல் என்று நினைத்து படிக்கத் துவங்குபவர்களுக்கு,உங்களை ஏமாற்றுவதற்கு மன்னிக்கவேண்டுகிறேன்.

                          

                                இதைப் பதிவிடும் பொழுது மனதில் ஒரு குற்ற உணர்ச்சி இருக்கத்தான் செய்கிறது,ஆம்,ஏற்கனவே நடக்கும் பல குற்றங்கள் தொடர நான் இம்முறை உறுதுணை புரியவில்லை,எனினும் உறுதுணை புரிந்தே ஆகவேண்டும் என்கிற குற்ற உணர்ச்சி.குழப்புகிறேனோ?!"நான் இம்முறை தேர்தலை புறக்கணித்துவிட்டேன்..!,அதுதான் செய்தி.

தவறென்று தெரிந்தும்.பாரதி,ஜனநாயகம், நம் உரிமை கடமை என நண்பர்களிடத்தும் சுற்றி இருப்பவர்களிடத்தும் உரைத்திடும் நான்",அக்குற்றத்தை புரிந்துவிட்டேன்.நேற்று காலை இதனை நண்பர்களிடம் கூறியபோது "நீயா? நீயா ?.." என பாக்யராஜ் படத்தில் வரும் அதிர்ச்சிப் பைத்தியம் போலவே வசனங்களை கூறினர்,இதற்கெல்லாம் உச்சமாக தந்தையின் பதில்,"நான் இதை உன்கிட்ட எதிர்பார்க்கல!",எனது விடை,"நானும்தான்!,சுத்தி நடக்கறதெல்லாம் பாத்து வெறுத்துட்டேன் பா!".இம்முறை அதுவும் எங்கள்  தொகுதியில் நிற்கும் கனவான்கள் அனைவரும் பல புண்ணியங்களை சேர்த்துவைத்துக் கொண்டுள்ளவர்கள்,சுயேட்சையையும் சேர்த்து.ஆக சுயேட்சைகளுக்காவது வாக்களிக்கலாம் என்ற எண்ணத்திலும் மண்."எனக்கு ஓட்டு போட விருப்பமில்லை" என்ற பொத்தானையாவது அழுத்தியிருக்கலாம் ,ஆனால் அது ஏனோ என்னை பயந்துபோனவர்கள் பட்டியலில் சேர்த்துவிடுமோ எனத் தோன்றியது.மேலும்,எந்த பொத்தானை அழுத்தினாலும் அழுத்தாவிட்டாலும்  இங்கு துரோகத்திற்கும்,"நாம் கே வாஸ்தே!" ஜனநாயகத்திற்க்கும்,அதை கண் மூடித்தனமாக பின் பற்றும் பல முழுக் கிறுக்கர்களுக்கும்தான் துணை நின்றாக வேண்டும்.இதற்காக ஏன் வீணாக ஒரு பதினாறும் பதினாறும்,முப்பத்தி இரண்டு ரூபாயை செலவு செய்வானேன் என்று சலிப்பும்,வெறுப்பும் கூடிய  எண்ணம் தோன்றிவிட்டது,ஒருவேளை பாரதி இன்று உயிரோடு இருந்திருந்தாலும் இதையே செய்திருக்கலாம்,ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை.  

சார்!,போலியோ சொட்டு மருந்திற்காக சிறுபிள்ளைகளுக்கு விரலில் மை இட்ட கை சார் இது.ஜனநாயகமும் தேர்தலும் வெறும் பெயர் அளவிலேயே என்கின்ற போது,அதே கரத்தால் ஒரு பாவத்தை செய்ய விரும்பவில்லை.

                                இங்கு சுற்றி இருப்பவர்களும் "நான் இந்த கட்சிக்கு ஓட்டிடப் போகிறேன்!","அந்த கட்சிக்கு ஓட்டிடப் போகிறேன்!", என்று கூறுகையில் ஏனோ இலவசம் என்ற வார்த்தையுடன் அவர்களது சுயநலமும்தான் வெட்ட வெளிச்சமாகத் தெரிந்தது,தனக்கு வேலை வாய்ப்பு தந்த ஒரே காரணத்திற்க்காக  "நான் அக்கட்சிக்கு ஓட்டிடப் போகிறேன்!" என்று காலம் காலமாகக் கூறிவரும் என் அன்னையும் இதில் அடக்கம்.இலவசம் என்ற ஒரே காரணத்திற்க்காக ஓட்டுரிமை என்ற பெயரில் நாம் மற்ற அனைத்து உரிமைகளையும் இழந்து வருவதை உணர்வதே/புரிந்துகொள்வதே  இல்லை.அதனால் யார் ஆட்சி செய்தால் என்ன? என்று எப்பொழுதுமே இல்லாத  "சீ!இந்த பழம் புளிக்கும்!", என்ற அலட்சியத்தனமே  இம்முறை எனக்குத் தோன்றியது.வாயளவில் போய்விடும் "மாற்றத்திற்காக ஓட்டளிப்போம்!" என்ற வசனம் இம்முறையேனும் செயல்படுத்தப்பட்டால்.அடுத்த முறையேனும் நான் "இவர்கள் மாறிவிட்டார்கள் நான் ஓட்டளிக்கிறேன்!",என்று அறிந்தே இந்த குற்றத்தை(?!) புரியாமல் இருப்பேன். 
பி.கு : நாட்டைதான் சுத்தம் செய்ய  இயலவில்லை எனினும் அறையையாவது சுத்தம் செய்யலாம் என இதை பதிவிட்டுக் கொண்டே என் அறையையும் சுத்தம் செய்து கொண்டிருக்கிறேன்.சுத்தம் சோறு போடுமாம்!,இங்கு இவர்கள்  இத்தனை முறை ஓட்டு போட்டும்  நாடு சுத்தமாகவில்லை :)            

இரண்டாம் பக்கம்..

              

                                 

                இதோ நானும் எழுதிவிட்டேன் இதனை,"முஸ்தபா..!முஸ்தபா..!" "ஈஷ்வரா..!" "கல்லூரி மலரே மலரே..!!" என்று,பள்ளி நாட்களில் தொலைக்காட்சியில் பாடல்களைப் பார்த்துவிட்டு கல்லூரி என்றால் இவ்வாறுதான் இருக்கும்,கல்லூரியில் நண்பர்கள் என்றால் இவ்வாறுதான் இருப்பர் என்று மனதில் ஒரு பிம்பத்தை உருவாக்கிக்கொண்டு, அதில் நுழைந்து உள்ளிருக்கும் ஒவ்வொரு கல்லிலும் புல்லிலும் எங்களைப் பற்றி எழுதிவிட்டு அதைப் பற்றிய எங்கள் நினைவுகளைத் தாங்கிக் கொண்டு  வெளியேறும் தருணம் இதோ நெருங்கிவிட்டது.வாழ்வின் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும், எங்கு? எவ்வாறு? எப்படித் தோன்றுகிறது எனத் தெரியாமல் நமக்காயும்/நம்மிலும் தோன்றிவிடும் அன்பு,பாசம்,காழ்ப்பு,வன்மம்,சகோதரத்துவம் என இன்ன பிறவும். இதோ இங்கும் இவ்விடத்திலும் தோன்றியது எங்களுக்கு.நட்பாய்,வெறுப்பாய்,காதலாய்,ஈர்ப்பாய்,ஒதுக்குதலாய், எதிரி என்பதாய், எதுவென்று வரையறுக்க இயலாத ஒன்றாய்,என பல வடிவங்களில்.எங்கள் நினைவுப் பெட்டகத்தில் ஏற்கனேவே சேமித்து வைத்த லட்சக்கணக்கானப்   புன்னகைகளுடனும் சோகங்களுடனும் பின்னொருநாளில் நினைக்கையில் புன்னகையாய் மாறிவிடும் தருனங்களுடனும் இப்போது சேர்க்கை அதிகரித்துவிட்டது.தோன்றல் என்று இருந்தால் பிரிவு என்பது நியதி.மனம் நன்கு அறிந்ததே,ஆயினும் பிரிவினது நட்பு இன்னும் காலம் கடந்து கிடைத்திருக்கலாமோ?! என்ற  ஒரு சிறு ஆதங்கம் மனதில் இருக்கவே செய்கிறது.மழைக்காலத்தில் அசை போட முன்னமே தமக்கென உணவினை சேர்த்துவைத்துக் கொள்ளும் சிற்றெறும்பு போல, அதே மழைக் காலங்களில் ஜன்னல் இருக்கைகளும்,காபி கோப்பைகளும், பக்கொடாக்களுடனும்,என  கூடவே சேர்த்து அசை போட இன்னும் நினைவுகளை அதிகரித்து கிடங்கினில் சேர்த்து வைத்துக் கொள்ள எண்ணம். இது நிரந்தரமான பிரிவல்ல, தொழில் நுட்பம் "A complete food" அருந்துவது போல அதீத வளர்ச்சி கண்டுவிட்ட நிலையில் என்றுமோ அல்லது என்றேனும் ஒரு நாளோ நாங்கள் சந்தித்துக் கொண்டுதான் ஆகவேண்டும்,ஆனால் காலப்போக்கில் அடுத்த அடுத்த கட்டங்களை நோக்கி நகர்கையில் முதிர்ச்சி என்ற போர்வையில் நம்மில் பலர் உள்ளிருக்கும் இருக்கும் அந்த பிஞ்சுத்தனத்தை ஏனோ சிறையிட்டு விடுவதால் அந்த தருணங்கள் இப்போதயதைப் போன்றே அதே அழகுடன் அக்கறையுடன் சிரிப்போலிகளுடனும் மகிழ்ச்சிகளுடனும் சண்டைகளுடனும் இருக்குமா என்பது சந்தேகமே.முதல் நாளில் என் பெயரை மட்டும் கேட்டு அறிந்து கொண்டு பின்னர் ,நான் என்பது யார் என்று நான் கூறாமலே அறிந்தும்/புரிந்தும்,நான் அறிந்தும்/புரிந்தும் கொண்ட  நட்பும் உண்டு இறுதி வரை பெயர்க் கூடத் தெரியாமல் வெறும் புன்னகையுடனே சென்றுவிட்ட நட்பும் உண்டு.வெறும் "உதவி" என்ற ஒரு வார்த்தையில்தோன்றிவிடவில்லை.
அன்பினை அன்னையிடம் பெறலாம் அறிவுரைகளையும் நெரிபடுத்துதலையும் இன்ன பலதையும் தந்தையிடமிருந்து பெறலாம்.சண்டைகள் சமாதானங்கள் சுயநலங்கள்  உடன்பிறப்புடன்.இவைகளில் சில கலந்ததாய்க் காதல், சரிபாதியிடம்.நமக்காய் ஒன்று நிகழச் செய்வது, இறையிடம் .ஆனால் இவ்வனைத்தும் ஓரிடத்தில் நட்பு என்ற ஒரு வார்த்தையில் எங்கிருந்தோ வந்து அறிமுகமாகும்/அறிமுகமான இவர்களிடத்திருந்து. இதோ வாழ்வின் அடுத்த பகுதியை நோக்கி அடியெடுத்து வைக்கப் போகிறேன்,ஆனால் அதைப் பற்றிய பயம் இல்லை,தனிமைக்குப் பழகிய பின்னர் எதையும் சுயமாய்க்  கையாளும் தன்மை ஓரளவிற்கு வளர்ந்துள்ளதே/பழகியுள்ளதே.மாறாய், நடுநிசி அமைதிகளில் அதனைக் கிழித்தபடி எங்கிருந்தோ தோன்றும் அந்த  மெல்லிய "க்ரீச் க்ரீச்"களுடன் சேர்ந்து இந்த நினைவுகளே மிகவும் மனதை ஆக்கிரமித்துக்கொள்கின்றன.வருகையில் பல பிம்பங்களையும் கனவுகளையும் தாங்கி நுழைந்தோம்.பிம்பங்கள் பல இடத்தில் பொய்யானது  கனவுகள் பலருக்கு நிஜமானது,பலருக்கு அது பாதை மாறியது,பலரது கலைந்தது.பலர் அவர்களே மாறிவிட்டிருந்தனர்.இதோ அடுத்த கட்டத்திற்கான ஒரு புது பிம்பத்தையும்,பழையதின் நிஜத்தையும் அதன் எண்ணற்ற பிரதிகளையும் மனதில் சுமந்தபடி.வருகிறோம் பல்கலைக்கழகமே,பெயர் மிகப் பொருத்தம்,உன் புத்தகங்களுக்காக மட்டுமல்லாது.

புன்னகையுடன்.
உன் நினைவுகளில் ஒன்று.           
 

இரவுகள் விடியாது,

முடியாது போகட்டுமே..
இலக்கியமாய்,
இசைக் கனவாய்.. 
உனதாய் எனதாய்,
நம் கணமாய்,
எவ்வாறாய்,
அது நமக்கு இருப்பினும்..

சிறிதாய் விழி அணைந்தால்,
இதழ் அணைத்து,
எழுப்பி விடு..
கூந்தலுடன் உன் விரலும்,
பொத்தான்களுடன் என் விரலும், 
 ஊடலும் கூடலும் பேச..  
கதைத்திருப்போமே நாம்,
பொருள் உள்ளதும் அற்றதுமாய்.

வெட்கம் கொண்டுவிட்டால்,
பிற நெருக்கம் தோன்றிடினும்
மன நெருக்கம்  மறைந்துவிடும்..
தேவை மன நெருக்கமே அந்நொடிக்கு, 

ஆதலால் சிறிதாய்,
பரிகாசம் செய்துவிடு..
உன்னவளாய் உன்னருகில்,
ஒண்டிக் கிடந்திடுவேன்.


விழித்தபடி கனவுகளும்,
விழிநுனிச் சிரிப்புகளும்,
சிரிப்பிடைச் சீண்டல்களும்,
சீண்டத் தொடர் சிணுங்கல்களும்,
பொருளில்லை அழகுண்டு,
அப்பொருட் பிழை கணத்திற்கு...

.விடியலில் விழித் துயிலும்,
அழகான நொடியினிலே,
பிழை நீக்கி முடித்திடிவோம்,
 இறவாத இலக்கியத்தை.. 
 
விடியாது போகட்டுமே,
நம் இறவாத இரவுகள்.

அன்பின் வண்ணம்..!

காட்டுத் தனிமைகளில், 
கூட்டுக் குடும்பமதில்,
மாலைத் தென்றலிலே,
காலைக் கதிரொளியில்,
நடுநிசி விழிப்புகளில், 
கானல் நண்பகலில், 
மாதம் மூன்று நாட்களில்,
சுயம் ததும்பும் ஸ்வரங்கள் தனில்,
நாளும் நகர்ந்திடும் ..
நொடிகளில் ஒன்றாய்..
இவை போல் பல,
அழகியதும்,
அமைதியுற்றும்,
அனுபவம் பல பிறந்தும்,
அதில் உணராத பல இறந்தும்,
மெலிதாய் இருள் சூழ்ந்தும்,
அனைத்தும் சேர்ந்ததுவாய்..
வானவில் வாழ்க்கை இது..
அனைத்திலும் தேடுவது,
அருகாமை தனை மட்டும்..
அன்பிற்குத் தகுதியற்றோள்,
இவள் என ஆகிடவே..
உருகி உருவாகும்,
மெழுகுவர்த்தி போல்..
கண்ணீரும்,
புன்னகையும், 
வானவில்,
நிறமற்றுப் போவதனால்..

இசை எனக்கு..

தினம் ஒரு கணம்,   

எனில் தோன்றும் எண்ணமும்..
எண்ணத்திடை சலனமும்,
சலனமற்ற மௌனமும்..
மௌனம் முழுதாட்கொள்ளும், 
ஆத்மாவும்..
ஆத்மாவின் அர்த்தமும்,
என் பெண்மையும் முழுமையும்..
எனக்கு உயிர் தந்த உருவும்,
எனில் உயிர் தரும் அவனும்.. 
உருவறைக் கருவும்,
கருவின்று கசியும்
முதல் சிறு ஸ்வரமும்..
அதன் விரல் அசைவில்,
ஜனித்திடும் லயமும்..
உலகில் சுருங்காத,
என் அண்டமும்..
அண்டம் உறைவிக்கும்   
என் பரமும்,
பரம் மறைந்திருக்கும் வெளியும்..
வெளி படர்ந்திருக்கும் ஐந்தும்,
ஐந்து போல் ஆதியற்ற ஒன்றும்..